Achtergrond

Over de Theo Thijssen-prijs

Achtergrond

De Theo Thijssen-prijs was aanvankelijk een driejaarlijkse staatsprijs. In 1964 werd de eerste Staatsprijs voor een kinderboek uitgereikt, aan Annie M.G. Schmidt voor haar gehele oeuvre. Al in 1967 werd de naam van deze prijs omgedoopt tot Staatsprijs voor kinder- en jeugdliteratuur, die werd toegekend aan het oeuvre van een Nederlands schrijver van kinderboeken. Voorwaarde was dat van hem of haar in de zes jaren voor de toekenning ten minste één kinder- of jeugdboek verschenen moest zijn. In 1986 werd deze Staatsprijs formeel afgeschaft, vanwege de troebelen rond de toekenning van de P.C. Hooft-prijs aan Hugo Brandt Corstius. Ervoor in de plaats kwam de driejaarlijkse Theo Thijssen-prijs voor kinder- en jeugdliteratuur, die vanaf 1987 zou worden uitgereikt door de onafhankelijke Stichting P.C. Hooft-prijs voor Letterkunde. Wel wordt de Stichting nog steeds gesubsidieerd door de overheid. De uitreiking vindt zo mogelijk plaats in september, in het Letterkundig Museum in Den Haag.

< Terug
Theo Thijssen-prijs Theo Thijssen-prijs

Theo Thijssen-prijs

Het bestuur van de Stichting P.C. Hooft-prijs voor Letterkunde heeft maandag 14 mei besloten de driejaarlijkse Theo Thijssen-prijs voor kinder- en jeugdliteratuur 2018 toe te kennen aan Bibi Dumon Tak (Rotterdam, 21 december 1964). Deze oeuvreprijs wordt uitgereikt op donderdag 20 september 2018 op een feestelijke bijeenkomst in het Literatuurmuseum/Kinderboekenmuseum.

De Theo Thijssen-prijs (voortzetting van de Staatsprijs voor kinder- en jeugdliteratuur) voor het gehele oeuvre van Bibi Dumon Tak is toegekend op voordracht van een jury bestaande uit: Jaap Friso, Martha Heesen, Sara van den Bossche, Thomas de Veen en Anna Woltz (voorzitter). Recente laureaten: Martha Heesen (2015), Sjoerd Kuyper (2012) en Ted van Lieshout (2009).

Fragment uit het juryrapport:
Het oeuvre van Bibi Dumon Tak toont: om in vervoering te raken heb je geen verzinsels nodig. Vervoering bereik je met de blik van een kind – onbevangen, origineel en eerlijk – en de pen van een dichter – eigenzinnig, esthetisch en persoonlijk. En dan kijken, en schrijven. Datgene doen en datgene maken waarmee de literatuur zich van alledaagse tekst en taal onderscheidt. Die blik en die pen bezit Bibi Dumon Tak als geen ander.