P.C. Hooft-prijs 1947

Over de P.C. Hooft-prijs

Instelling

De P.C. Hooft-prijs voor Letterkunde behoort tot de belangrijkste literatuurprijzen in het Nederlandse taalgebied. Deze oeuvreprijs wordt jaarlijks af...Lees meer >

Staatsprijs

Aanvankelijk was de P.C. Hooft-prijs een staatsprijs. De relatie tussen staat en Stichting kwam onder druk te staan toen in 1984 Hugo Brandt Corstius ...Lees meer >

P.C. Hooft

P.C. Hooft (Amsterdam 16 maart 1581 – Den Haag, 21 mei 1647), was geschiedkundige, dichter en toneelschrijver. Hij was de zoon van Cornelis Hooft, d...Lees meer >

P.C. Hooft-prijs P.C. Hooft-prijs

P.C. Hooft-prijs 1947

P.C. Hooft-prijs voor Arthur van Schendel

Arthur van Schendel kreeg postuum de P.C. Hooft-prijs voor verhalend proza toegekend voor Het oude huis. De prijs werd in 1948 uitgereikt aan zijn erfgenamen en bedroeg fl. 1.500.

Biografie

Arthur François Emil van Schendel (Batavia, 5 maart 1874 – Amsterdam, 11 september 1946) was het vijfde kind in het gezin van een luitenant-kolonel...Lees meer >

Biografie

Arthur François Emil van Schendel (Batavia, 5 maart 1874 – Amsterdam, 11 september 1946) was het vijfde kind in het gezin van een luitenant-kolonel van het KNIL. Na diens pensionering, in 1879, vestigde het gezin zich in Haarlem. Een jaar later overleed de vader. De moeder van Van Schendel kreeg een nieuwe vriend, die nogal agressief was. Arthur ging al vroeg zelfstandig wonen en maakte de middelbare school niet af. Hij trouwde twee keer; zijn eerste vrouw stierf jong. Met zijn eerste vrouw woonde hij in Wales, met zijn tweede vrouw vooral in Italië. Van Schendel was zeer reislustig. Het grootste deel van zijn schrijversleven speelde zich af in het buitenland, maar hij had wel vaak contact met Nederlandstalige vakbroeders, zoals Jan Greshoff, Jan van Nijlen en Menno ter Braak. Hij publiceerde in verschillende tijdschriften en kranten. In 1931 kreeg hij de Van der Hoogtprijs, in 1933 de Tollensprijs en postuum, in 1947, de P.C. Hooft-prijs voor de roman Het oude huis (1946). Hij werd door een paar Nederlandse hoogleraren voorgedragen voor de Nobelprijs. Zijn werk werd regelmatig vertaald. Zo werd Het fregatschip Johanna Maria vertaald in het Engels, Russisch, Italiaans, Noors, Zweeds en Duits. Na zijn dood nam zijn populariteit snel af. Nu wordt nog maar een enkele titel uit zijn omvangrijke oeuvre gelezen. “Maar toch”, schrijft Kees Fens in Doorluchtig glas (1997), “De waterman is misschien wel de mooiste Hollandse roman.”

Jury

In de jury zaten Gerard B. Brom, L. Brummel, Dirk Coster (voorzitter), Garmt Stuiveling en Victor E. van Vriesland. H.J. Michaël was ambtelijk secret...Lees meer >

Jury

In de jury zaten Gerard B. Brom, L. Brummel, Dirk Coster (voorzitter), Garmt Stuiveling en Victor E. van Vriesland. H.J. Michaël was ambtelijk secretaris.