P.C. Hooft-prijs 1962

Over de P.C. Hooft-prijs

Instelling

De P.C. Hooft-prijs voor Letterkunde behoort tot de belangrijkste literatuurprijzen in het Nederlandse taalgebied. Deze oeuvreprijs wordt jaarlijks af...Lees meer >

Staatsprijs

Aanvankelijk was de P.C. Hooft-prijs een staatsprijs. De relatie tussen staat en Stichting kwam onder druk te staan toen in 1984 Hugo Brandt Corstius ...Lees meer >

P.C. Hooft

P.C. Hooft (Amsterdam 16 maart 1581 – Den Haag, 21 mei 1647), was geschiedkundige, dichter en toneelschrijver. Hij was de zoon van Cornelis Hooft, d...Lees meer >

P.C. Hooft-prijs P.C. Hooft-prijs
marquee_img

P.C. Hooft-prijs 1962

P.C. Hooft-prijs voor Theun de Vries

Theun de Vries kreeg de P.C. Hooft-prijs voor verhalend proza. De prijs werd uitgereikt in 1963 en bedroeg fl. 4.000.

Biografie

Theunis Uilke (Theun) de Vries (Veenwouden, 26 april 1907 – Amsterdam, 21 januari 2005) was het enige kind van Sjoerd de Vries en Elisabeth Dijkstra...Lees meer >

Biografie

Theunis Uilke (Theun) de Vries (Veenwouden, 26 april 1907 – Amsterdam, 21 januari 2005) was het enige kind van Sjoerd de Vries en Elisabeth Dijkstra. In 1920 verhuisde hij met zijn ouders naar Apeldoorn, waar hij het gymnasium volgde. Hij verliet het gymnasium na de vierde klas en ging een bibliotheekopleiding volgen. Vervolgens werkte hij een tijdlang in bibliotheken in Hilversum en Sneek. Uit zijn huwelijk met Aafje Vernes werden twee kinderen geboren. In 1937 verhuisde De Vries naar Amsterdam, waar hij lid werd van de CPN. Tijdens de Tweede Wereldoorlog zat hij in het verzet. Hij zat een tijdlang gevangen in Amersfoort. Na de oorlog vervulde hij partijfuncties en was hij redacteur van De Vrije Katheder. Hij maakte verschillende reizen naar communistische landen. Zijn politieke stellingname werd hem door velen kwalijk genomen. Tijdens de Koude Oorlog werd hij uit het PEN-centrum gezet en bekoelden tijdelijk allerlei vriendschappen, onder andere die met S. Vestdijk, al zou hij later, van 1972 tot 1974 voorzitter zijn van het PEN-centrum. Pas in 1971 brak De Vries met de CPN. Hij debuteerde in 1927 met de dichtbundel Terugkeer en schreef meer dan honderd boeken, waaronder vier boeken over Spinoza. Tot zijn bekende boeken behoren Het meisje met het rode haar (1956), over de verzetsheldin Hannie Schaft en Stiefmoeder aarde (1936). In 2004 schreef De Vries zijn laatste roman, vrij kort voor zijn dood. Hij kreeg diverse prijzen voor zijn omvangrijke oeuvre: de Dom-prijs, de Mei-prijs, de Verzetsprijs voor letterkundigen, de Vijverberg-prijs, de P.C. Hooft-prijs, de Visser Neerlandia-prijs, de Piter Jelles-prijs, de Henriëtte Roland Holstprijs en de Verzetsprijs voor zijn gehele oeuvre. In 1979 kreeg hij een eredoctoraat aangeboden van de Rijksuniversiteit Groningen.

Vries,Th_JoopSjollema1970

Jury

In de jury zaten Gerrit Borgers, C.J. Kelk, Emmy van Lokhorst (voorzitter), Jos Panhuijsen en Ben Stroman. H.J. Michaël was ambtelijk secretaris.

Jury

In de jury zaten Gerrit Borgers, C.J. Kelk, Emmy van Lokhorst (voorzitter), Jos Panhuijsen en Ben Stroman. H.J. Michaël was ambtelijk secretaris.

Vries,Th_JoopSjollema1970
Vries,Th_JoopSjollema1970