P.C. Hooft-prijs 1980

Over de P.C. Hooft-prijs

Instelling

De P.C. Hooft-prijs voor Letterkunde behoort tot de belangrijkste literatuurprijzen in het Nederlandse taalgebied. Deze oeuvreprijs wordt jaarlijks af...Lees meer >

Staatsprijs

Aanvankelijk was de P.C. Hooft-prijs een staatsprijs. De relatie tussen staat en Stichting kwam onder druk te staan toen in 1984 Hugo Brandt Corstius ...Lees meer >

P.C. Hooft

P.C. Hooft (Amsterdam 16 maart 1581 – Den Haag, 21 mei 1647), was geschiedkundige, dichter en toneelschrijver. Hij was de zoon van Cornelis Hooft, d...Lees meer >

P.C. Hooft-prijs P.C. Hooft-prijs
marquee_img

P.C. Hooft-prijs 1980

P.C. Hooft-prijs voor Willem Brakman

Willem Brakman kreeg de P.C. Hooft-prijs voor verhalend proza. De prijs werd op 20 mei 1981 door minister Til Gardeniers, van CRM, uitgereikt op het Muiderslot en bedroeg fl. 10.000.

Biografie

Willem (Pieter Jacobus) Brakman (Den Haag, 13 juni 1922- Enschede, 8 mei 2008) groeide op als jongste zoon van een uit Zeeland afkomstig echtpaar. Hij...Lees meer >

Biografie

Willem (Pieter Jacobus) Brakman (Den Haag, 13 juni 1922- Enschede, 8 mei 2008) groeide op als jongste zoon van een uit Zeeland afkomstig echtpaar. Hij ging in Scheveningen op school. Na de mulo had hij aanvankelijk kantoorbaantjes. In 1945 deed hij staatsexamen hbs-B. Hij studeerde medicijnen, vooral om zijn moeder een plezier te doen. Hij studeerde snel af en was onder meer werkzaam als huisarts in Den Haag. Later verhuisde hij met zijn vrouw naar Enschede, waar hij bedrijfsarts werd. Hij wist dit werk te combineren met een hoge literaire productie. Hij schreef aanvankelijk gedichten en brieven, later verhalen en romans. In 1961 debuteerde hij met de roman Een winterreis, die bekroond werd met de Lucy B. en C.W. van der Hoogtprijs. In 1979 kreeg hij de F. Bordewijk-prijs voor Zes subtiele verhalen. Brakman tekent en schildert ook. Hij exposeerde zijn werk aan het eind van de jaren tachtig. Op verschillende van zijn boekomslagen zijn tekeningen en schilderijen van hemzelf afgebeeld. In 1983 stopte Brakman met zijn werk als bedrijfsarts. Vanaf die tijd wijdt hij zich uitsluitend aan het schrijverschap, sinds 1985 in Boekelo. “De schrijver kent zijn verwoede bewonderaars”, schreef Kees Fens in Doorluchtig glas (1997). “Maar hij kent ook lezers die de drukte niet aan kunnen en zich terugtrekken. Van de verbeelding naar de werkelijkheid van het debuut bijvoorbeeld.”

Brakman

Jury

In de jury zaten T. van Deel (voorzitter), Jan Fontijn, Gerrit Krol, Carel Peeters en Herman Verhaar. H.J. Kompen was ambtelijk secretaris.

Jury

In de jury zaten T. van Deel (voorzitter), Jan Fontijn, Gerrit Krol, Carel Peeters en Herman Verhaar. H.J. Kompen was ambtelijk secretaris.

Brakman
Brakman