P.C. Hooft

Over de P.C. Hooft-prijs

P.C. Hooft

P.C. Hooft (Amsterdam 16 maart 1581 – Den Haag, 21 mei 1647), was geschiedkundige, dichter en toneelschrijver. Hij was de zoon van Cornelis Hooft, die verschillende functies in het bestuur van Amsterdam had vervuld, onder andere als burgemeester. Na een reis door Europa, studeerde de jonge Hooft rechten in Leiden. Hij wordt gezien als een exponent van de renaissance in Nederland en had humanistische ideeën. Hij was geen kerklid en koos in de strijd tussen katholieken en protestanten (ten tijde van de Tachtigejarige Oorlog) geen partij. Hooft trouwde in 1610 met Christina van Erp. Na haar dood in 1624 trouwde hij met Leonora Hellemans, in 1627. Hooft was drost van Muiden en baljuw van het Gooiland. Daarnaast was hij rechter. Hij woonde veertig jaar in het Muiderslot. Omdat hij er soms nogal stil vond, vroeg hij mensen te logeren die net als hij geinteresseerd waren in literatuur. Deze kring werd de Muiderkring genoemd. Hooft gebruikte zijn toneelstukken om zijn staatkundige ideeën wereldkundig te kunnen maken. Zijn bekendste stukken zijn Geeraerdt van Velsen (1613), over de moord op Graaf Floris V en Baeto (1617), over de rol van de Bataven bij de totstandkoming van Nederland. Ook schreef hij liefdespoëzie. Zijn bekendste werk is Emblemata amatoria, liefdesemblemen uit 1611. Tot zijn dood schreef hij aan de Nederlandsche historiën. De laatste zeven delen (van de zevenentwintig) verschenen postuum.

< Terug
P.C. Hooft-prijs P.C. Hooft-prijs

P.C. Hooft-prijs

Op maandag 10 december 2018 heeft het bestuur van de Stichting P.C. Hooftprijs voor Letterkunde besloten de P.C. Hooftprijs 2019 voor verhalend proza toe te kennen aan Marga Minco (pseudoniem van Sara Minco, geb. Ginneken en Bavel 31 maart 1920). Eerder werd haar oeuvre bekroond met de Annie Romeinprijs (1999) en de Constantijn Huygensprijs (2005). Voor haar debuut, Het bittere kruid uit 1957, kreeg ze de Vijverbergprijs, voorloper van de F. Bordewijkprijs.

Enkele andere titels van Minco zijn: De val (1983), De glazen brug (1986, Boekenweekgeschenk), Nagelaten dagen (1997) en Storing (2004). Minco’s verhalen zijn verzameld in Achter de muur (2009) en in 2015 verscheen Na de sterren, een keuze van de schrijfster zelf uit haar verhalen aangevuld met de roman Een leeg huis (1966).

De prijs is toegekend op voordracht van een jury bestaande uit: Gustaaf Peek, Mathijs Sanders (voorzitter), Daniëlle Serdijn, Vamba Sherif en Franca Treur. De jury stelt dat Marga Minco door Het bittere kruid de Nederlandse stem is geworden in de Europese oorlogsliteratuur. Haar verhalen zijn, zo schrijft de jury, geworteld in haar leven, waarin zich zoveel samentrekt op de jaren 1940-1945 en hun nasleep. De jury oordeelt ook: ‘De romans en verhalen van Marga Minco geven vorm aan existentiële ervaringen als angst, schuldgevoel, eenzaamheid en een diep maar nauwelijks te verwoorden verlangen naar geborgenheid. Zonder te psychologiseren, zonder pathetiek of pretentie, maakt zij een ondoorgrondelijke werkelijkheid invoelbaar en voorstelbaar.’

Recente bekroningen in het genre verhalend proza waren er voor: Astrid Roemer, A.F.Th. van der Heijden, Charlotte Mutsaers en J.M.A. Biesheuvel. Het bedrag dat aan de prijs verbonden is bedraagt € 60.000. Net zoals bij F.B. Hotz en Arthur Lehning, zal de prijs – gelet op de leeftijd en de gezondheid van de laureaat – bij de schrijver thuis uitgereikt worden in aanwezigheid van een kleine delegatie van bestuur en jury en haar twee dochters. Die uitreiking vindt in januari plaats.