Over de P.C. Hooft-prijs

P.C. Hooft
P.C. Hooft (Amsterdam 16 maart 1581 Den Haag, 21 mei 1647), was geschiedkundige, dichter en toneelschrijver. Hij was de zoon van Cornelis Hooft, die verschillende functies in het bestuur van Amsterdam had vervuld, onder andere als burgemeester. Na een reis door Europa, studeerde de jonge Hooft rechten in Leiden. Hij wordt gezien als een exponent van de renaissance in Nederland en had humanistische ideen. Hij was geen kerklid en koos in de strijd tussen katholieken en protestanten (ten tijde van de Tachtigejarige Oorlog) geen partij. Hooft trouwde in 1610 met Christina van Erp. Na haar dood in 1624 trouwde hij met Leonora Hellemans, in 1627. Hooft was drost van Muiden en baljuw van het Gooiland. Daarnaast was hij rechter. Hij woonde veertig jaar in het Muiderslot. Omdat hij er soms nogal stil vond, vroeg hij mensen te logeren die net als hij geinteresseerd waren in literatuur. Deze kring werd de Muiderkring genoemd. Hooft gebruikte zijn toneelstukken om zijn staatkundige ideen wereldkundig te kunnen maken. Zijn bekendste stukken zijn Geeraerdt van Velsen (1613), over de moord op Graaf Floris V en Baeto (1617), over de rol van de Bataven bij de totstandkoming van Nederland. Ook schreef hij liefdespozie. Zijn bekendste werk is Emblemata amatoria, liefdesemblemen uit 1611. Tot zijn dood schreef hij aan de Nederlandsche historin. De laatste zeven delen (van de zevenentwintig) verschenen postuum. < Terug

P.C. Hooft-prijs ∨der=achternaam

W.F. Hermans weigert P.C. Hooft-prijs
Op 22 december 1972 stuurde minister P.J. Engels van Cultuur, Recreatie en Maatschappelijk Werk een vertrouwelijke brief aan W.F. Hermans, waarin hem werd meegedeeld dat hem op unaniem advies van de jury de Staatsprijs letterkunde 1971 was toegekend voor zijn gehele oeuvre, waaraan een bedrag van fl. 18.000 was verbonden. Hermans wist wel dat het bedrag niet klopte, maar liet aan de ambtelijk secretaris weten dat hij de prijs graag aanvaardde. Hij voegde er het verzoek aan toe om het bedrag van fl. 18.000 vooraf op zijn postgiro bijgeschreven te krijgen. Daarop volgde een brief van de minister waarin hij zich verontschuldigde voor de tikfout die in de eerste brief was geslopen. Daarop antwoordde Hermans, in een brief gedateerd 14 januari 1973, dat men niet kan verwachten dat een schrijver zich vereerd zal voelen als hij bekroond wordt door een minister wiens handtekening van de ene dag op de andere fl. 10.000 in waarde daalt. Hij weigerde de prijs te aanvaarden.

Biografie
Willem Frederik (W.F.) Hermans (Amsterdam, 1 september 1921 Utrecht, 27 april 1995), was het tweede kind uit een onderwijzersgezin. Zijn drie jaar oudere zus Cornelia pleegde zelfmoord bij het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog. Hij... Lees meer >

Jury
Enkele citaten uit het juryrapport:
W.F. Hermans is er van het begin af in geslaagd zijn ideen en zijn verbeeldingswereld tot uitdrukking te brengen in heldere, stevige taal. Zijn beste romans en verhalen (...) kenmerken zich door een... Lees meer >

P.C. Hooft


P.C. Hooft

Archief P.C. Hooft-prijs

    chronologisch | alfabetisch
S. Carmiggelt door Sylvia Willink-Quil, 1974


A. Roland Holst door Ernst Leyden


In de jury zaten T. van Deel (voorzitter), Jan Fontijn, Gerrit Krol, Carel Peeters en Herman Verhaar. H.J. Kompen was ambtelijk secretaris.


Charlotte Mutsaers, 2010. Foto: Mylne Siegers


   
2016   Astrid Roemer
2015   Anneke Brassinga
2014   Willem Jan Otten
2013   A. F. Th. van der Heijden
2012   Tonnus Oosterhoff
2011   H.J.A. Hofland
2010   Charlotte Mutsaers
2009   Hans Verhagen
2008   Abram de Swaan
2007   J.M.A. Biesheuvel
2006   H.C. ten Berge
2005   Frdric Bastet
2004   Cees Nooteboom
2003   H.H. ter Balkt
2002   S. Dresden
2001   Gerrit Krol
2000   Eva Gerlach
1999   Arthur Lehning
1998   F.B. Hotz
1997   Judith Herzberg
1996   K. Schippers
1995   A. Alberts
1994   J. Bernlef
1993   Gerrit Komrij
1992   Anton Koolhaas
1991   Elisabeth Eybers
1990   Kees Fens
1989   Jan Wolkers
1988   Rutger Kopland
1987   Hugo Brandt Corstius

pagina 1 2 3