Over de P.C. Hooft-prijs

P.C. Hooft
P.C. Hooft (Amsterdam 16 maart 1581 – Den Haag, 21 mei 1647), was geschiedkundige, dichter en toneelschrijver. Hij was de zoon van Cornelis Hooft, die verschillende functies in het bestuur van Amsterdam had vervuld, onder andere als burgemeester. Na een reis door Europa, studeerde de jonge Hooft rechten in Leiden. Hij wordt gezien als een exponent van de renaissance in Nederland en had humanistische ideeën. Hij was geen kerklid en koos in de strijd tussen katholieken en protestanten (ten tijde van de Tachtigejarige Oorlog) geen partij. Hooft trouwde in 1610 met Christina van Erp. Na haar dood in 1624 trouwde hij met Leonora Hellemans, in 1627. Hooft was drost van Muiden en baljuw van het Gooiland. Daarnaast was hij rechter. Hij woonde veertig jaar in het Muiderslot. Omdat hij er soms nogal stil vond, vroeg hij mensen te logeren die net als hij geinteresseerd waren in literatuur. Deze kring werd de Muiderkring genoemd. Hooft gebruikte zijn toneelstukken om zijn staatkundige ideeën wereldkundig te kunnen maken. Zijn bekendste stukken zijn Geeraerdt van Velsen (1613), over de moord op Graaf Floris V en Baeto (1617), over de rol van de Bataven bij de totstandkoming van Nederland. Ook schreef hij liefdespoëzie. Zijn bekendste werk is Emblemata amatoria, liefdesemblemen uit 1611. Tot zijn dood schreef hij aan de Nederlandsche historiën. De laatste zeven delen (van de zevenentwintig) verschenen postuum. < Terug

P.C. Hooft-prijs

P.C. Hooft-prijs voor G.K. van het Reve
Gerard Reve kreeg de P.C. Hooft-prijs voor verhalend proza. De prijs, ad fl. 8.000 werd op 26 augustus 1969 uitgereikt in het Muiderslot door minister Marga Klompé van Cultuur, Recreatie en Maatschappelijk Werk.

Al eerder, in 1965, stond Reve op de nominatie om de P.C. Hooft-prijs te krijgen, maar toen kwam de jury er niet uit. Andere kandidaten waren toen Harry Mulisch en Anton Koolhaas. Reve kreeg maar drie van de zeven stemmen, terwijl er vijf nodig waren. Op 3 maart 1969 werd het reglement van de P.C. Hooft-prijs gewijzigd waardoor de vier stemmen op Reve van de P.C. Hooft-prijs 1968 voldoende waren om hem dit keer wél in de prijzen te laten vallen.

Biografie
Gerard (Kornelis) (van het) Reve (Amsterdam, 14 december 1923 – Zulte (België), 8 april 2006) groeide op in tuindorp Watergraafsmeer (Betondorp) in een communistisch milieu, als jongste zoon van Gerard van het Reve en Janetta Doornbusch.... Lees meer >

Jury
Een citaat uit het juryrapport:
‘Onovertroffen in onze letteren is Van het Reve’s uitbeelding in vele van zijn verhalen van eenzame, overgevoelige jongens met een door de werkelijkheid beknot fantasie-leven’

In de jury zaten J. Bernlef,... Lees meer >

Feestrede
Minister Marga Klompé zei in haar toespraak verheugd te zijn dat Reve gehoor had kunnen geven aan haar uitnodiging. Hij had haar namelijk laten weten dat hij sukkelde met malaria, overgehouden uit zijn Indische tijd, wat zijn komst onzeker... Lees meer >

Dankwoord
In zijn toespraak dankte Reve de minister en de jury in het in hem gestelde vertrouwen. Zijn dankwoord zou de dag na de prijsuitreiking in diverse kranten en in 1971 onder de titel ‘God & de kunst’ in Vier pleidooien worden afgedrukt. Lees meer >

P.C. Hooft


P.C. Hooft

Archief P.C. Hooft-prijs

    chronologisch | alfabetisch
Jan Wolkers. Foto: Eddy Posthuma de Boer


Gerrit Kouwenaar. Foto: Eddy Posthuma de Boer


Anna Blaman door Paul Citroen, 1950


K. Schippers. Foto: Eddy Posthuma de Boer


   
2016   Astrid Roemer
2015   Anneke Brassinga
2014   Willem Jan Otten
2013   A. F. Th. van der Heijden
2012   Tonnus Oosterhoff
2011   H.J.A. Hofland
2010   Charlotte Mutsaers
2009   Hans Verhagen
2008   Abram de Swaan
2007   J.M.A. Biesheuvel
2006   H.C. ten Berge
2005   Frédéric Bastet
2004   Cees Nooteboom
2003   H.H. ter Balkt
2002   S. Dresden
2001   Gerrit Krol
2000   Eva Gerlach
1999   Arthur Lehning
1998   F.B. Hotz
1997   Judith Herzberg
1996   K. Schippers
1995   A. Alberts
1994   J. Bernlef
1993   Gerrit Komrij
1992   Anton Koolhaas
1991   Elisabeth Eybers
1990   Kees Fens
1989   Jan Wolkers
1988   Rutger Kopland
1987   Hugo Brandt Corstius

pagina 1 2 3