Over de P.C. Hooft-prijs

Staatsprijs
Aanvankelijk was de P.C. Hooft-prijs een staatsprijs. De relatie tussen staat en Stichting kwam onder druk te staan toen in 1984 Hugo Brandt Corstius werd voorgedragen voor de P.C. Hooft-prijs. De toenmalige CDA-minister van Onderwijs, Cultuur en Wetenschappen Elco Brinkman weigerde de prijs uit te reiken aan Brandt Corstius, omdat deze zich in zijn ogen ongepast had uitgelaten over prominente politici. Deze beslissing deed veel stof opwaaien. De reeds benoemde jury voor de P.C. Hooft-prijs 1985 trad af en vervolgens werd de prijs twee jaar niet uitgereikt. In 1987 werd de onafhankelijke Stichting P.C. Hooft-prijs voor Letterkunde opgericht, door drie landelijke letterkundige instellingen: de Maatschappij der Nederlandse Letterkunde, PEN-centrum Nederland en de Vereniging van Letterkundigen. Het bestuur wordt gevormd door vertegenwoordigers van deze drie instellingen. De eerste prijs ging naar Hugo Brandt Corstius en werd door het Stichtingsbestuur zelf toegekend. De P.C. Hooft-prijs bedraagt 60.000 euro. De voorwaarde dat een deel (€ 25.000) van het prijzengeld moet worden besteed aan een specifiek literair doel is in 2003 komen te vervallen. Bij de geldprijs hoort een oorkonde en een bronzen beeldje van P.C. Hooft. < Terug

P.C. Hooft-prijs 1971

W.F. Hermans weigert P.C. Hooft-prijs
Op 22 december 1972 stuurde minister P.J. Engels van Cultuur, Recreatie en Maatschappelijk Werk een vertrouwelijke brief aan W.F. Hermans, waarin hem werd meegedeeld dat hem op unaniem advies van de jury “de Staatsprijs letterkunde 1971” was toegekend voor zijn gehele oeuvre, waaraan een bedrag van fl. 18.000 was verbonden. Hermans wist wel dat het bedrag niet klopte, maar liet aan de ambtelijk secretaris weten dat hij de prijs graag aanvaardde. Hij voegde er het verzoek aan toe om het bedrag van fl. 18.000 vooraf op zijn postgiro bijgeschreven te krijgen. Daarop volgde een brief van de minister waarin hij zich verontschuldigde voor de tikfout die in de eerste brief was geslopen. Daarop antwoordde Hermans, in een brief gedateerd 14 januari 1973, dat men niet kan verwachten dat een schrijver zich vereerd zal voelen als hij bekroond wordt door een minister “wiens handtekening van de ene dag op de andere fl. 10.000 in waarde daalt.” Hij weigerde de prijs te aanvaarden.

Biografie
Willem Frederik (W.F.) Hermans (Amsterdam, 1 september 1921 – Utrecht, 27 april 1995), was het tweede kind uit een onderwijzersgezin. Zijn drie jaar oudere zus Cornelia pleegde zelfmoord bij het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog. Hij... Lees meer >

Jury
Enkele citaten uit het juryrapport:
“W.F. Hermans is er van het begin af in geslaagd zijn ideeën en zijn verbeeldingswereld tot uitdrukking te brengen in heldere, stevige taal. Zijn beste romans en verhalen (...) kenmerken zich door een... Lees meer >

P.C. Hooft


P.C. Hooft

Archief P.C. Hooft-prijs

    chronologisch | alfabetisch
Leo Vroman, 1980


S. Carmiggelt door Sylvia Willink-Quiël, 1974


Gerrit Kouwenaar. Foto: Eddy Posthuma de Boer


Abel J. Herzberg door Mirjam ter Braak, 1987


   
2016   Astrid Roemer
2015   Anneke Brassinga
2014   Willem Jan Otten
2013   A. F. Th. van der Heijden
2012   Tonnus Oosterhoff
2011   H.J.A. Hofland
2010   Charlotte Mutsaers
2009   Hans Verhagen
2008   Abram de Swaan
2007   J.M.A. Biesheuvel
2006   H.C. ten Berge
2005   Frédéric Bastet
2004   Cees Nooteboom
2003   H.H. ter Balkt
2002   S. Dresden
2001   Gerrit Krol
2000   Eva Gerlach
1999   Arthur Lehning
1998   F.B. Hotz
1997   Judith Herzberg
1996   K. Schippers
1995   A. Alberts
1994   J. Bernlef
1993   Gerrit Komrij
1992   Anton Koolhaas
1991   Elisabeth Eybers
1990   Kees Fens
1989   Jan Wolkers
1988   Rutger Kopland
1987   Hugo Brandt Corstius

pagina 1 2 3