Over de P.C. Hooft-prijs

P.C. Hooft
P.C. Hooft (Amsterdam 16 maart 1581 – Den Haag, 21 mei 1647), was geschiedkundige, dichter en toneelschrijver. Hij was de zoon van Cornelis Hooft, die verschillende functies in het bestuur van Amsterdam had vervuld, onder andere als burgemeester. Na een reis door Europa, studeerde de jonge Hooft rechten in Leiden. Hij wordt gezien als een exponent van de renaissance in Nederland en had humanistische ideeën. Hij was geen kerklid en koos in de strijd tussen katholieken en protestanten (ten tijde van de Tachtigejarige Oorlog) geen partij. Hooft trouwde in 1610 met Christina van Erp. Na haar dood in 1624 trouwde hij met Leonora Hellemans, in 1627. Hooft was drost van Muiden en baljuw van het Gooiland. Daarnaast was hij rechter. Hij woonde veertig jaar in het Muiderslot. Omdat hij er soms nogal stil vond, vroeg hij mensen te logeren die net als hij geinteresseerd waren in literatuur. Deze kring werd de Muiderkring genoemd. Hooft gebruikte zijn toneelstukken om zijn staatkundige ideeën wereldkundig te kunnen maken. Zijn bekendste stukken zijn Geeraerdt van Velsen (1613), over de moord op Graaf Floris V en Baeto (1617), over de rol van de Bataven bij de totstandkoming van Nederland. Ook schreef hij liefdespoëzie. Zijn bekendste werk is Emblemata amatoria, liefdesemblemen uit 1611. Tot zijn dood schreef hij aan de Nederlandsche historiën. De laatste zeven delen (van de zevenentwintig) verschenen postuum. < Terug

P.C. Hooft-prijs 1971

W.F. Hermans weigert P.C. Hooft-prijs
Op 22 december 1972 stuurde minister P.J. Engels van Cultuur, Recreatie en Maatschappelijk Werk een vertrouwelijke brief aan W.F. Hermans, waarin hem werd meegedeeld dat hem op unaniem advies van de jury “de Staatsprijs letterkunde 1971” was toegekend voor zijn gehele oeuvre, waaraan een bedrag van fl. 18.000 was verbonden. Hermans wist wel dat het bedrag niet klopte, maar liet aan de ambtelijk secretaris weten dat hij de prijs graag aanvaardde. Hij voegde er het verzoek aan toe om het bedrag van fl. 18.000 vooraf op zijn postgiro bijgeschreven te krijgen. Daarop volgde een brief van de minister waarin hij zich verontschuldigde voor de tikfout die in de eerste brief was geslopen. Daarop antwoordde Hermans, in een brief gedateerd 14 januari 1973, dat men niet kan verwachten dat een schrijver zich vereerd zal voelen als hij bekroond wordt door een minister “wiens handtekening van de ene dag op de andere fl. 10.000 in waarde daalt.” Hij weigerde de prijs te aanvaarden.

Biografie
Willem Frederik (W.F.) Hermans (Amsterdam, 1 september 1921 – Utrecht, 27 april 1995), was het tweede kind uit een onderwijzersgezin. Zijn drie jaar oudere zus Cornelia pleegde zelfmoord bij het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog. Hij... Lees meer >

Jury
Enkele citaten uit het juryrapport:
“W.F. Hermans is er van het begin af in geslaagd zijn ideeën en zijn verbeeldingswereld tot uitdrukking te brengen in heldere, stevige taal. Zijn beste romans en verhalen (...) kenmerken zich door een... Lees meer >

W.F. Hermans door Ramon Jan Veth, 1993


W.F. Hermans, 1985. Foto: Wolson

Archief P.C. Hooft-prijs

    chronologisch | alfabetisch
F.B. Hotz door Hennie Dijkstra, 1988


J.C.  Bloem


Abram de Swaan. Foto: Marco Bakker


Harry Mulisch door Aleid Slingerland, 1976


   
1949   Achterberg, Gerrit
1995   Alberts, A.
2003   ter Balkt, H.H.
2005   Bastet, Frédéric
2006   ten Berge, H.C.
1994   Bernlef, J.
2007   Biesheuvel, J.M.A.
1956   Blaman, Anna
1952   Bloem, J.C.
1953   Bordewijk, F.
1980   Brakman, Willem
1987   Brandt Corstius, Hugo
2015   Brassinga, Anneke
1976   Campert, Remco
1974   Carmiggelt, S.
1951   Dijksterhuis, E.J.
2002   Dresden, S.
1966   van Duinkerken, Anton
1991   Eybers, Elisabeth
1990   Fens, Kees
1979   Gerhardt, Ida
2000   Gerlach, Eva
1957   Geyl, P.C.A.
1983   Haasse, Hella S.
1947   van Haersolte, Amoene
1948   Hammacher, A.M.
2013   van der Heijden, A. F. Th.
1971   Hermans, W.F.
1997   Herzberg, Judith

pagina 1 2 3