Over de P.C. Hooft-prijs

P.C. Hooft
P.C. Hooft (Amsterdam 16 maart 1581 – Den Haag, 21 mei 1647), was geschiedkundige, dichter en toneelschrijver. Hij was de zoon van Cornelis Hooft, die verschillende functies in het bestuur van Amsterdam had vervuld, onder andere als burgemeester. Na een reis door Europa, studeerde de jonge Hooft rechten in Leiden. Hij wordt gezien als een exponent van de renaissance in Nederland en had humanistische ideeën. Hij was geen kerklid en koos in de strijd tussen katholieken en protestanten (ten tijde van de Tachtigejarige Oorlog) geen partij. Hooft trouwde in 1610 met Christina van Erp. Na haar dood in 1624 trouwde hij met Leonora Hellemans, in 1627. Hooft was drost van Muiden en baljuw van het Gooiland. Daarnaast was hij rechter. Hij woonde veertig jaar in het Muiderslot. Omdat hij er soms nogal stil vond, vroeg hij mensen te logeren die net als hij geinteresseerd waren in literatuur. Deze kring werd de Muiderkring genoemd. Hooft gebruikte zijn toneelstukken om zijn staatkundige ideeën wereldkundig te kunnen maken. Zijn bekendste stukken zijn Geeraerdt van Velsen (1613), over de moord op Graaf Floris V en Baeto (1617), over de rol van de Bataven bij de totstandkoming van Nederland. Ook schreef hij liefdespoëzie. Zijn bekendste werk is Emblemata amatoria, liefdesemblemen uit 1611. Tot zijn dood schreef hij aan de Nederlandsche historiën. De laatste zeven delen (van de zevenentwintig) verschenen postuum. < Terug

P.C. Hooft-prijs 1987

P.C. Hooft-prijs voor Hugo Brandt Corstius
Hugo Brandt Corstius kreeg in 1988 de P.C. Hooft-prijs 1987 voor beschouwend proza, zonder voorafgaand advies van een jury. De prijs werd uitgereikt in het Letterkundig Museum in Den Haag en bedroeg fl. 25.000.

Biografie
Hugo Brandt Corstius (Eindhoven, 29 augustus 1935). groeide op in Utrecht. Hij studeerde wiskunde, filosofie en algemene taalwetenschap in Amsterdam. Van 1962 tot 1970 was hij als taalkundige werkzaam bij het Mathematisch Centrum. Daarna... Lees meer >

Jury
In het juryrapport wordt Brandt Corstius een “grootmeester” genoemd in het poneren van onhoudbare stellingen. Hij wordt geprezen om zijn scherpzinnigheid. “Niet het minst verdienstelijke aspect van Brandt Corstius´ beschouwend proza (...)... Lees meer >

Dankwoord
Het dankwoord van Brandt Corstius werd opgenomen in Aad Meinderts, P.C. Hooft-prijs/Theo Thijssen-prijs (Den Haag, 1993). Lees meer >

Hugo Brandt Corstius door Ine Laurant, 1997


Hugo Brandt Corstius. Foto: Mylène Siegers.

Archief P.C. Hooft-prijs

    chronologisch | alfabetisch
Willem Brakman door Ad Swier, 2004


S. Vestdijk


J.C.  Bloem


Ida Gerhardt


   
1949   Achterberg, Gerrit
1995   Alberts, A.
2003   ter Balkt, H.H.
2005   Bastet, Frédéric
2006   ten Berge, H.C.
1994   Bernlef, J.
2007   Biesheuvel, J.M.A.
1956   Blaman, Anna
1952   Bloem, J.C.
1953   Bordewijk, F.
1980   Brakman, Willem
1987   Brandt Corstius, Hugo
2015   Brassinga, Anneke
1976   Campert, Remco
1974   Carmiggelt, S.
1951   Dijksterhuis, E.J.
2002   Dresden, S.
1966   van Duinkerken, Anton
1991   Eybers, Elisabeth
1990   Fens, Kees
1979   Gerhardt, Ida
2000   Gerlach, Eva
1957   Geyl, P.C.A.
1983   Haasse, Hella S.
1947   van Haersolte, Amoene
1948   Hammacher, A.M.
2013   van der Heijden, A. F. Th.
1971   Hermans, W.F.
1997   Herzberg, Judith

pagina 1 2 3